Een aantal dingen zijn mij erg opgevallen:

• Een aantal mensen zijn hopeloos naïef te denken dat de PvdA wel invloed had kunnen uitoefenen op dit akkoord. Er waren 77 zetels georganiseerd die het al snel eens waren, de PvdA was hiervoor niet nodig. Het was bovendien een bewuste strategie van de regeringspartijen CDA en VVD. Als je met drie partijen onderhandelt, kun je die makkelijker uiteen spelen dan wanneer je met slechts 1 partij onderhandelt.
• Sommige mensen vinden dat de PvdA vanwege het feit dat ze een bestuurderspartij is, mee had moeten doen (zelfs als de inhoud niet deugt kennelijk). Wat ik van een bestuurderspartij vind, heb ik eerder opgeschreven.
• De PvdA steunt het pakket niet, net als PVV en SP. Sommige mensen vinden dat alleen al het feit dat je met die twee andere partijen in een rijtje wordt genoemd, genoeg zou zijn geweest om een andere mening te hebben. Een bizar standpunt!

Groningen,
aan de vooravond van de eerste mei Waarde partijgenoot!
Ik heb ze gelezen de kranten: de NRC, de Volkskrant, Trouw en het Dagblad van het Noorden en de tv-programma’s gevolgd – allemaal kritiseerden ze je optreden, Diederik, de een weliswaar wat minder dan de ander, maar het uiteindelijke oordeel viel ongunstig voor je uit. Jij had moeten meedoen met D66, GL en de CU. Dan had de partij weer een rol in het midden van de politiek gehad. Zelfs partijgenoten van hoge en lage bestuurlijke adel vonden dat. Alleen vergaten ze de onderling gemaakte afspraak dat je links van het midden zou opereren.

Dat zij je daarvoor de mogelijkheid geboden hadden, ontging hen. Laten we wel wezen: de drie partijen die nu het midden zoeken, hadden geen enkel belang hun slag met jou te delen. Zij zijn en waren uit op hun toekomstige bestuurlijke rol en natuurlijk minimaliseerde jij hun rol als jij meedeed namens de grootste oppositiepartij. Pechtold, Sap en Slob vinden dat ze tot meer in staat zijn en eindelijk aan de bak moeten. Onder het bestuurlijke mom van ’het landsbelang’ en ’verantwoordelijkheid’ dekten zij een failliete regeringscoalitie af. Jij was de enige die een politieke invalshoek koos – niet het landsbelang maar het belang van gewone mensen voorop stelde – omdat je een aantal maatregelen niet accepteerde, sommige ondoordacht vond, weer andere vond tekortschieten omdat de lusten en de lasten van dat in twee dagen in elkaar gesleutelde landsbelang nog lang niet uitgekristalliseerd waren.

Jij had schone handen maar lege handen, werd gesmaald maar in werkelijkheid hield jij de handen vrij om op het moment dat het er werkelijk op aan komt, op 12 september bij de verkiezingen, jij met een nog altijd pijnlijke, maar billijker verdeling van de lasten voor de gehele bevolking moet en kunt komen dan nu is gepresenteerd.

Voor onze partij is het rechtse midden waarvoor de drie partijen de coalitie aanvullen juist niet de oplossing maar een bevestiging van de kwaal die het ontspoorde vrije marktdenken is. De strijd gaat om het Goede Leven vanuit een ander perspectief, dat geen ander perspectief is dan waarvoor de sociaal-democratie is opgericht. Dat moet je neerzetten en daarvoor moet je onverminderd rechts kritiseren.

Wij zijn tegen de Ruttes en de Buma’s die in eigen land gefaald hebben te hervormen, met hun gedoogbeleid het fatsoen in de waagschaal stelden en van ons land de risee van de internationale gemeenschap hebben gemaakt. Kies Europa als je thema omdat alleen vanuit dat perspectief nog binnenlandse politiek bedreven kan worden.

Wees voor Europa maar wel voor een socialer en democratischer – exact: een sociaal-democratisch – Europa en niet voor een Europa dat geciteerd wordt door het IMF en de rating bureaus die van landen paria’s maken met wie we ons niet meer mogen en kunnen solidariseren.

Markeer het verschil met Rutte en Roemer (en Wilders). De SP is niets anders dan een regressieve linkse partij die ideologisch niet vooruit te branden is. Negeer de PVV; elk woord aan hen besteed is er een te veel. Laat GL, D66 en de CU als de nieuwe gedogers van Rutte c.s. rechts liggen Zoek je vijanden, Diederik en gesel ze. Schep helderheid. Gebruik klare taal. Maak het verschil. Laat je niet kisten. Hou vol. Ik laat je niet zakken.

In september 2011 werd ineens bekend dat De Graaf het bijltje erbij neergooit, vlak voor het einde van zijn termijn. Hij had namelijk een unieke kans gezien om voorzitter van de HBO-raad te worden, een functie die normaal gesproken alleen wordt vervuld voor al uitgerangeerde politici. Kennelijk had De Graaf er geen vertrouwen in te worden herbenoemd en koos hij de vlucht naar voren.

Het grote spel om wie de burgemeester wordt was begonnen. Er werd een vertrouwenscommissie in het leven geroepen die met twee kandidaten naar de gemeenteraad kwam, volstrekt in de geheimzinnigheid zoals de wet voorschrijft. De namen van de twee kandidaten lekten echter uit. De twee namen waren Sharon Dijksma en Hubert Bruls. De voorkeur van de vertrouwenscommissie ging uit naar Dijksma.

Toen de namen eenmaal uitlekten, stak een storm van protest op. Dijksma was zo impopulair dat de raad uiteindelijk overstag ging en de heer Bruls benoemde. Frans Timmerman verzuchtte op zijn facebook pagina dat het slecht was dat de naam was uitgelekt omdat de publieke opinie nu een rol ging spelen. Pardon?

Vanzelfsprekend is het laakbaar (en strafbaar) dat de namen van de kandidaten uitlekken. De mensen die dit bewust hebben gelekt verdienen het om vervolgd te worden, al is de kans daarop natuurlijk minimaal. Maar als je een voordracht geheim moet houden omdat de bevolking anders in opstand komt, heb je wel een hele rare kijk op hoe representatieve democratie zou moeten werken.

Dit voorbeeldje, maar er zijn anderen, toont aan dat de huidige procedure bijna geen meerwaarde heeft boven centrale dropping, wat hiervoor gebeurde. Laat een vertrouwenscommissie in samenwerking met de Commissaris der Koningin een voordacht maken van twee kandidaten die bekend worden, waarna de gemeenteraad gewoon in de openbaarheid kiest.

Het debat in Huize Maas was daar een goed voorbeeld van. Het debat moest in een week tijd in elkaar gedraaid worden, waar het partijbureau goed in is geslaagd. Een activiteit waarbij je in 1 week mensen uitnodigt, heeft altijd het gevaar dat er weinig mensen op af komen. De eerste dag dat het debat op de site stond en was rondgemaild, waren er slechts een handjevol partijleden aangemeld.

Toch maakte ik mij niet zoveel zorgen over de opkomst, want heel veel leden melden zicht niet aan, laat staan niet-leden die komen. Doordat het een paar dagen voor de betreffende activiteit nog in de krant heeft gestaan, is de opkomst ook enorm opgelopen.

Een paar dagen later hadden zich al 400 mensen aangemeld, waarna de aanmeldlijn is stopgezet. Het was nu duidelijk dat het een drukke bijeenkomst ging worden. Ik riep iedereen dan ook op om er op tijd te zijn. En om kwart voor acht was de zaal al bijna vol. De media meldden dat er tussen de 600 en 700 mensen in de zaal waren. Een groot aantal mensen is weggegaan bij het zien van de rij buiten (die tussen de 50 en 100 mensen lang was).

Na afloop van het debat was iedereen enthousiast, het was enorm warm in de zaal, maar dat hoort ook bij dergelijke bijeenkomsten.

Dit soort bijeenkomsten zijn overal in het land gehouden, een golf van positiviteit ging dus door de PvdA. Dat was ook wel weer eens tijd, met deze positieve injectie kan Rutte zijn borst de komende tijd nat maken.

Dit gedrag gaat al jaren zo door. Een kleine elite denkt dat ze met alles we kunnen komen, dat er andere regels gelden voor hen. De Raden van commissarissen en Raden van bestuur dekken elkaar vanzelfsprekend, zodat het graaifestijn gewoon kan doorgaan. En aangewakkerd door deze grootgraaiers zitten er soms ook in de (semi)publieke sector figuren die denken dit gedrag te moeten nadoen.

Wanneer er maatregelen worden bedacht voor deze (semi)publieke sector moet er zeker ook naar het graaigedrag in het bedrijfsleven worden gekeken, omdat dit de bron van veel bonus- en graaiellende is. En dan komt het aloude argument weer naar voren dat de bedrijven die worden aangepakt dit land zullen verlaten. Ten eerste acht ik dat twijfelachtig en ten tweede zij het dan maar zo. ING brieste een aantal jaren geleden dat ze het land zouden verlaten als we zo bleven jammeren over het te hoge salaris van meneer Hommen. Hadden ze dat maar gedaan, dan had die rotte bank niet aan het staatsinfuus hoeven hangen een jaar later en dat had ons veel rente-inkomsten gescheeld.

Watch this video on YouTube.

Watch this video on YouTube.

Vanzelfsprekend kwam er een reactie van het kabinet, verwoord door onbenul-minister Rosenthal. De koningin had een hoofddoek gedragen uit respect voor de religie, wanneer ze naar een kerk van de joodse of christelijke traditie gaan past onze vorst ook haar kledingstijl daarop aan. Toch opmerkelijk dat een partij als de PVV het altijd heeft over dat mensen die van elders naar Nederland komen zich moeten aanpassen, maar kennelijk geldt dat niet andersom.

Het vreemde is dat de media nog steeds in dit kunstje van de PVV trappen. De PVV schreeuwt wat en het wordt de hele dag herhaald, het achtuurjournaal opende er zelfs mee! Deze extreme gevoeligheid van de media voor alle oprispingen van die partij, maken die partij ook voor een groot gedeelte. Zolang de media deze voorkeurspositie hebben voor de PVV, zal de PVV nooit een normale partij zijn.

Ook de Europese democratieën doen het slecht. De financiële markt dicteert de democratie, diverse gekozen premiers en regeringsleiders ruimden het veld, op instigatie van de zogenaamde financiële markten. Een politicus vertelde mij laatst dat de Euro kosten wat het kost moet worden gered, dat betekent dus ook dat de democratie opzij kan worden geschoven als dit de redding van de Euro makkelijker maakt. Een weerzinwekkend en gevaarlijk denkbeeld, van iemand die zelf gekozen is.

Ook op lokaal niveau is de democratie aan een opknapbeurt toe en ik ga niet meteen zeggen welke pleistertjes van onze lokale D66 fractie we hadden moeten goedkeuren om dat te bereiken, want de manier waarop D66 democratie beschouwt is altijd voorzien van een naïeve en kinderlijke blik. Een keer in de vier jaar naar de stembus en voor de rest je mond houden is niet meer van deze tijd. We moeten, zeker in deze lastige tijd, de democratie vernieuwen om haar te behouden.

Eerder dit jaar bereikte de irritatie in de Groninger politiek al een hoogtepunt toen de directeur van het Groninger Museum (vanuit zijn vakantiehuisje in Ibiza) de gemeente opbelde dat er een tekort was van 1,1 miljoen. Inmiddels is het tekort opgelopen tot 4,3 miljoen euro, zo blijkt uit onderzoek.

Om de financiële puinhoop in kaart te brengen werd naast Van Twist een financiële man aangesteld, dit was ene George Verberg. Het opmerkelijke was deze George Verberg ten tijde van de onverantwoorde uitgaven zelf in de Raad van Toezicht zitting had. En de functie van deze raad, toezicht houden, is hierbij duidelijk verzaakt.

Maar ook de gemeentepolitiek blijft niet buiten schot. Ook wethouder Ton Schroor (D66), over wie een collega van mij laatst vroeg of hij autoverkoper was, heeft ook zitten slapen. Van Twist gaf aan dat Schroor de afgelopen tijd niet met hem wou praten, onduidelijk is of dit klopt en wat de reden daarvoor zou zijn. De wethouder probeert zijn eigen straatje schoon te vegen door hard uit te halen naar Van Twist, maar dit voorkomt niet dat ook hij (weer) kritische vragen zal moeten beantwoorden.

Ook de gemeenteraad moet kritisch naar zichzelf kijken, zij keurden een lening aan het museum goed met betalingstermijnen die op zijn minst discutabel zijn.

Op aanraden van dit rechtse kabinet gaat de gemeente Groningen de fraude met uitkeringen harder aanpakken, op zich prima. Maar het is dan een beetje vreemd als je een museum elke keer laat wegkomen met financieel gerommel, omdat het simpelweg zo belangrijk is voor de stad.

Natuurlijk is het Groninger Museum een belangrijke aantrekkingskracht voor de stad, dat staat buiten kijf. Maar soms wordt de invloed van het museum overdreven, zoals bij de heropleving Folkingestraat. De echte reden van hernieuwde levendigheid is dat er sinds de opening van het museum een brug over het Verbindingskanaal is neergelegd en dat er bakken gemeenschapsgeld tegenaan zijn gegooid om die verlevendiging mogelijk te maken. Het museum alleen had dat nooit bereikt.

Watch this video on YouTube.

Achteraf was het het beste geweest wanneer Kees van Twist na zijn mislukte avontuur in New York (waar hij een poging deed cultureel attaché te zijn), niet meer was teruggekeerd als directeur van het museum. Het is onbegrijpelijk dat de Raad van Toezicht destijds een dergelijke terugkeerclausule heeft toegelaten met Van Twist. Op deze manier wordt pijnlijk duidelijk dat in de Raad van Toezicht zitten meer moet zijn dan een erebaantje die je vooral doet om jezelf belangrijk te vinden.