Vrijheid van Meningsuiting

Op 29 april 2011, in Nationaal, Politiek, door Jorn

De vrijheid van meningsuiting staat onder druk. Een van de meest essentiële bouwstenen van de democratische rechtsstaat is niet vanzelfsprekend, zelfs niet in het jaar 2011. Mensen met een afwijkende mening moeten worden weggemoffeld, met alle middelen die je ter beschikking staan. Om dit te bewerkstelligen worden de meest getikte smoesjes bedacht, want het doel heiligt de middelen.

Dit stukje gaat over Thomas von der Dunk. Deze eloquente sociaaldemocraat werd gevraagd om een tekst uit te spreken op de Willem Arondéuslezing. Hij schreef een lezing over het nieuwe taboe op de Tweede Wereldoorlog en maakte hierbij vergelijkingen tussen de NSB en de PVV.

De commissie die belast was met het organiseren van de lezing kreeg vooraf inzage in het stuk en vroeg de auteur om het middenstuk te verwijderen. Deze vraag werd gesteld door de Statenleden van VVD en CDA. De auteur weigerde om deze stukken te verwijderen, omdat dan de opbouw van zijn betoog in zou storten. Hierop besloot de commissie (over het hoe en wat komt nog een Statendebat) om de lezing te annuleren.

Het stuk had als onderwerp het nieuwe taboe op de oorlog, dat je geen vergelijkingen meer mag maken met de Tweede Wereldoorlog. De stelling dat dat taboe is, kon niet beter worden bewezen door het annuleren van de lezing. Het is duidelijk dat het CDA en de VVD in hun maag zitten met de PVV, die beslist over leven en dood van kabinet Rutte. Dat deze angst voor de PVV zelfs doorklinkt op het regionaal niveau is nieuw.

Nadat alle schade was geleden, werden de serieuze politici wakker. Het college van Gedeputeerde Staten, met voorop de Commissaris Johan Remkes, lieten weten dat ze het besluit van de commissie niet steunden.

De indruk wordt gewekt dat er werd getornd aan de vrijheid van meningsuiting en daar moet je wel drie keer over nadenken voordat je dat toelaat, aldus Remkes.

Toen de lezing niet doorging, werd besloten om de lezing alsnog te geven in het parkje voor het provinciehuis. En zo werd een lezing die normaal alleen door een paar stoffige Statenleden wordt bezocht, ineens bezocht door honderden mensen en in fragmenten uitgezonden op de nationale televisie.

In de hierboven geschetste situatie wordt uit angst voor de PVV een lezing geannuleerd. Machthebbers houden ook niet van de vrijheid van meningsuiting omdat het de mogelijkheid geeft te worden bekritiseerd, dit is meestal het resultaat van intellectuele luiheid of rauwe incompetentie. Er wordt gezocht naar allerlei smoesjes om in dat toevallige geval de vrijheid van meningsuiting uit te schakelen (de criticus deugt niet want doet niet aardig tegen zijn moeder, strikt zijn veters nooit, stopt niet voor het zebrapad en erger). Voor kritiek moet geen enkele machthebber bang zijn, want als je niets te verbergen hebt, kun je het debat toch gewoon aan gaan? Om die reden moet aan dit soort zwakke maar vooral laffe pogingen om kritiek de mond te snoeren moet nooit worden meegewerkt, want zonder kritiek vervalt alles in incompetentie.

U kunt niet meer reageren.