Kretologie.nl

Afgelopen woensdag vergaderde de Groningse gemeenteraad. Het was een korte vergadering en dit kwam goed uit omdat er ‘s avonds een groot lijsttrekkersdebat was. Er stond weinig op het programma, en een groot gedeelte van de tijd werd in beslag genomen door het afscheid van Betty de Boer.

De vergadering begon dus met het afscheid van Betty de Boer. Met de leus Groningen wil Betty ging ze naar de kiezer voor, maar na twee maanden en een mislukte formatie houdt Betty het al voor gezien in Groningen. Het verraad van Betty de Boer aan haar kiezers bagatelliseert ze zelf wat, maar eigenlijk is het wel een beetje vreemd om op twee paarden te wedden. Als ze geen wethouder kon worden was kennelijk het andere baantje al klaargezet door de VVD.

Vanzelfsprekend waren er mooie woorden voor hoe fantastisch Betty de Boer het heeft gedaan, door de burgemeester en door de raadsnestor. De toespraken van de raadsnestor bevinden zich altijd tussen tenenkrommend en geestig, maar toen de bos bloemen was overhandigd was er alweer een uur raadstijd voorbij. Sommige mensen maken zich wel eens zorgen over de kloof tussen de burger en de politiek. Één van de redenen zou zeker kunnen liggen in het hoge gehalte intern ceremonieel geneuzel.

Vanzelfsprekend moet er netjes afscheid genomen worden van mevrouw De Boer, maar dit is de vierde raadsvergadering achter elkaar waarbij een groot gedeelte van de tijd wordt gestoken in interne borstklopperij. Op een burger, als die al geïnteresseerd zou zijn in de lokale politiek, maakt dit een indruk van een kaste die erg tevreden is met zichzelf.

Het grappige aan dit afscheid is dat mevrouw De Boer niet echt een goed gevoel voor timing heeft. Iedereen spreekt lovend over elkaar bij een dergelijke bijeenkomst, hier en daar een klierig kwinkslagje, maar dat kan de pret niet drukken. Mevrouw de Boer echter koos ervoor in haar laatste speech frontaal de aanval te kiezen en om nog even de wethouder aan het kruis te nagelen, die zichzelf niet kan verdedigen aangezien het geen debat is. Het geeft aan dat fatsoenlijke politiek met Betty de Boer in ieder geval ver weg is. Misschien dat ze goed past in Den Haag, waar onfatsoen de nieuwe norm lijkt te zijn. Overigens ben ik er niet voor om onder het mom van fatsoen alle politieke kritiek weg te moffelen, te vaak is fatsoen het schild waaronder wanbestuur zichzelf verstopt.

Later komt er een verslag over wat gebeurde met de overschrijdingen van Dekker en het getoeter van de Stadspartij.

In Zwang: 2%